Archief van de familie Van Hardenbroek, inventarisnummer 457-c-29 2r blanco, 2v heeft als opschrift: Portrait de Camille / par Mlle de Z....; onbekend handschrift.
Geschreven portret van Belle's vriendin Susanna Elisabeth Hasselaer

Portrait de Camille
Les Grâces présidant à la naissance de Camille, Venus, de peur que cette mortelle ne lui enlevât ses autels, leur défendit de lui donner une beauté comparable à la sienne. Les Grâces obéirent sans regret; elles résolurent de montrer en la personne de Camille jusqu'où va leur puissance, et de prouver à la Déesse qu'avec la faveur des Grâces, on n'a pas besoin de la beauté de Venus.
A mesure que Camille avança en âge, elles formèrent son sourire, son air, sa taille. Elles se plûrent surtout à répandre les charmes enchanteurs sur son sein.... La pudeur l'apercevant, apporta un voile. Les Grâces le rejetèrent. Il s'éleva une grande dispute. Camille connaissant déjà le prix de ce qu'il s'agissait de cacher, décida pour la pudeur, mais à sa prière les Grâces promirent de tisser et d'arranger elles-mêmes ce qui la couvrirait.
Elles murmurent de cet emploi, cependant elles tiennent leur promesse: une partie du voile est transparent, partout on reconnaît leur ouvrage. On admire ce que l'on voit, on admire ce que l'on [...]
Portret van Camille
De gratiën hielden toezicht bij de geboorte van Camille en omdat Venus bang was dat er aan deze stervelinge meer offers gebracht zouden worden dan aan haarzelf, verbood zij hen aan Camille een schoonheid te geven vergelijkbaar met de hare. De gratiën gehoorzaamden zonder tegen te stribbelen. Ze besloten in de persoon van Camille te laten zien hoe ver hun macht reikt, en aan de godin te demonstreren dat een gunsteling van de gratiën de schoonheid van Venus niet nodig heeft.
Naarmate Camille ouder werd vormden zij haar glimlach, haar houding, haar taille. De bekoorlijkheden die ze over haar uitspreidden betroffen vooral haar betoverende borsten. De schroom merkte dit en zorgde voor een sluier. De gratiën haalden die weer weg. Er ontstond een echte ruzie. Camille had al besef van de waarde van wat er verhuld moest worden en koos partij voor de schroom, maar op haar verzoek beloofden de gratiën wat haar moest bedekken zelf te weven en in elkaar te zetten.
Dit werk viel hen tegen, maar ze hielden woord: een deel van de sluier is doorzichtig, aan alles kan je merken wie de maaksters zijn. Men bewondert wat men ziet en men bewondert wat men [...]
Bladeren
Weergave