In 1978 kregen Herman Hertzberger en Sjoerd Wouda de opdracht van het Utrechtse gemeentebestuur een muziekcentrum te ontwerpen dat zou passen in het nog onbebouwde deel van het Vredenburg, in aansluiting op de nieuwbouwplannen van Hoog Catharijne.
De plannen waren veelbelovend. In het gebouw zou naast een concertzaal ook een muziekbibliotheek, repetitieruimtes, een discotheek en een expositieruimte komen. Uiteindelijk geloofde Wouda niet dat de plannen op het Vredenburg te realiseren zouden zijn en
stapte op. Hertzberger ging verder met Hoog Catharijne-architect K.F.G.Spruit.
Het uitgangspunt van Hertzberger was, dat de drempel voor het publiek om een theater of concert te bezoeken, zo laag mogelijk moest zijn. Het centrum moest een onderdeel zijn van de grote stad. De concertzaal werd zodanig gebouwd dat van alle kanten
op het podium gekeken kon worden. Op 26 januari 1979 opende het Muziekcentrum haar deuren.
Zo werd de oude oorspronkelijke culturele traditie op het Vredenburg voortgezet. Het Muziekcentrum was een spraakmakend gebouw geworden. Het gebouw had twee zalen: een grote zaal met 1700 zitplaatsen en een kleine zaal met 300 plaatsen. De
akoestiek van de grote zaal stond en staat nationaal en internationaal zeer goed aangeschreven.
Toen in 2002 de Utrechtse bevolking zich in een referendum uitsprak over een verandering van het stationsgebied, werd ook besloten tot een drastische verbouwing van het Muziekcentrum. In 2007 sloot het Muziekcentrum de deuren, om naar verwachting in 2012
plaats te maken voor het Muziekpaleis.