Herinneringen aan concertgebouw Tivoli

Goede blijde en dierbare herinneringen, vooral Van ons eigen en unieke U.S.O.
Geweldig die concerten welke altijd als echte muziek je in de oren klonk met een dankbaar publiek en dan het napraten in de grote koffiekamer. Deze foto maakt me weer emotioneel. Dank daarvoor. J.J.B.

Mijn eerste gymnastiekuitvoering met Fraternitas vond plaats in het oude Tivoli.
Ik heb dat maat 1 x meegamaakt daar. Waarschijnlijk was het jaar daarop al in het nieuwe (tijdelijke?sic) Tivoli. De gymnastiekuitvoering was jaarlijks rond mei als ik mij wel herinner.
Ik heb nog een foto dat onze groep op het toneel staat.

Ergens begin jaren 50 heb ik meegedaan met een grote gymnastiek uitvoering in Tivoli.
Ik zat op een katholieke gymclub en we gymden in grote witte rokbroeken. De hectiek was enorm. Ik was niet ouder dan een jaar of 6.
Ik verdwaalde in de massa kinderen en kon mijn groep niet terugvinden en heb dus niet koppeltje gedoken.( dat was geloof ik het enige wat mijn groepje moest doen)
Zoiets vergeet je niet.

Ik heb er ooit als enige vrouw verzekeringsexamens (C en B)gedaan. En dat zal ong. 1960/61 geweest zijn. Zo'n 100/150
jonge mannen en ik als enige vrouw. Het was toen nog niet zo gebruikelijk dat een vrouw verzekeringen afsloot. Ik werkte toen bij de ver.v.artsen-automobilisten.
Ook heb ik goede herinneringen aan de vakbondsconcerten. Ikheb er zelfs Yehudi Menuhin horen spelen en voor dat concert moesten we fl. 7.50 betalen, een vermogen destijds

Ik heb er in de veertiger jaren nog aan de uitvoeringen vanFraternitas meegedaan.
Later hier nog verscheidene jeugdconcerten bijgewoond.

Wat mij de eerste keer opviel in Tivoli waren de bomen die zo mooi door het dak heen groeiden. Ik ben er diverse keren geweest, voor concerten met mijn ouders en een schoolfeest van de HBS De Munnik.
Ik vroeg me toen al af hoe lang het begrip "tijdelijk" duurde. Uiteindelijk heeft het vuur dat duidelijk gemaakt.

Ik had met buksschieten bij Frater Fenantius in de Alendorpsteeg een grote mondharmonica gewonnen. Tijdens de jaarlijkse feestdag van de toenmalige Ambachtschool had ik de eer om heel alleen op dat grote podium een stukje te mogen spelen. Ik was zo trots als een pauw! Ik weet dat er een foto in de krant heeft gestaan maar ik weet niet meer welke. Ik zou hem graag willen hebben om tegen mijn kleinkinderen te zeggen:Kijk, Opa in Idols!

Ik heb goede herinneringen aan de schoolconcerten die in het noodgebouw werden gehouden. Daar speelde nog het USO onder leiding van Paul Hupperts. Om mijn kleinkinderen liefde voor muziek bij te brengen heb ik hen een cd met Peter en de Wolf van Prokofjew gegeven. Waarom? Omdat het in Tivoli mijn kennismaking met de klassieke muziek was.

Ik herinner me nog bezoeken aan Tivoli met mijn ouders. Tivoli was toen 'tijdelijk' ondergebrachtin een noodgebouw op Lepelenburg. Voor een meisje van 6/7 jaar was de enorme boom, waar het noodgebouw omheen gebouwd was indrukwekkend.
Wij gingen naar Tivoli om uitvoering van het Harmonieorkest Utrecht bij te wonen. Mijn ouders waren donateur van het Harmonieorkest. Ik herinner me nog één uitvoering waar Willy Schobben mee deed als solist op de trompet. Willy Schobben is onlangs overleden. Ik kreeg die avond van hem een foto met handtekening.

Wat een geweldig gebouw was dat. Dat noodgebouw Tivoli. Met die enorme boom die door het dak heen groeide.
Ik heb daar nog een (school?)feest meegemaakt - ik denk dat dat begin jaren zestig was - waarbij de meisjes in het lang en de jongens in smoking heen gingen. Daar speelde toen de Middletown Jazz band.
Nu, zo'n 45 jaar later, denk ik nog steeds terug aan dat geweldige evenement in die geweldige omgeving.

Mijn vader speelde in de Middletown Jazz band! Hij heeft dus ook het feest meegemaakt woor J.Slijpen over schrijft.
Ik was toen nog niet geboren of net in de maak. Leuk om te lezen!

Beste jasper,
Je vader zat toen nog net niet in de Middletown. Dat was pas later. Ik speelde trombone en toen ik er mee stopte nam je vader mijn plaats in.En hoe!
Wouter van Leeuwen

Ook ik heb een herinnering aan die fraaie gebouw.Zeker de bomen die daar binnen groeiden was iets speciaals.
Maar op een Pinksterdag is daar een Conferentie geweest van mijn geloof waar dus van heel Nederland en Duitsland wij bij een waren.
Welk jaar weet ik niet meer maar dat kan weleens in de 50 60 jaren geweest zijn.
Wij hadden in de Ridderhofstraat een zaal dat Inmanuel heette. mooi om toch weer gegevens heir over te vinden.

Een tweetal herinneringen aan de Kruisstraat.Schoolconcerten en met mijn ouders naar een bonte avond van de KRO.
Wat het noodgebouw betreft staat mij nog helder voor de geest hoe ik daar mijn vrouw heb leren kennen, dit gebeurde op een carnavalsavond van dansschool Cor Zeegers

In de Tivoli werd het 12,5 jarige bestaan van de Sinjo gevierd in 1965, mijn vriendin heeft deze viering bijgewoond,heeft iemand daar
foto's van of van de sinjo.

Mijn vader was violist in het USO, en ik ben vaak als klein meisje meegeweest om mijn vader in het orkest te zien spelen.En na de uitvoering ging ik dan met m'n moeder naar de kleedkamer/koffiekamer waar m'n vader ook was.
Dat vond ik altijd heel bijzonder.

Mijn herinneringen aan Tivoli betreffen de uitvoeringen van de Math. Passion door de oratoriumvereniging Kerkgezang o.l.v. Jaap de Lange.

In ongeveer 1948 organiseerde het Nieuw Utrechts Dagblad een sinterklaasfeest voor kinderen bij abonnees in het Tivoli (Kruisstraat). Iets later, 1950?, was er een kleurplaatwedstrijd waarvan de resultaten in Tivoli (Kruisstraat) werden tentoongesteld.

Kent iemand nog het orkastje 'de Vrolijke Decolumen' dat in 1942 en/of in Tivoli gespeeld moet hebben?
De bespeelde instrumenten waren gitaar, contrabas, viool, accordeon en er werd veel gezongen en aan een soort cabaret gedaan.
Eén van de violisten was mijn vader, Jo Willemse.
Ik heb diverse foto's (podium opgemaakt met palmbomen) van hun optreden maar zou graag willen weten wie behalve mijn vader de andere muzikanten waren en of men méér weet over dit orkestje.
Op de bijgaande foto speelt mijn vader viool, geheel rechts.

Mijn herinnering is de grote uitvoering van gymnastiekvereniging Fraternitas. De witte broekrokken van oude lakens moesten precies een handbreedte boven de knie. Massaal zongen we dan het verenigingsleid: jonge knapen staalt uw spieren. Ook heb ik nog meegespeeld in het tamboer-en pijperkorps van Fraternitas.
D. Rozema-Sterk

In de jaren vijftig was er het nieuwe Tivolie. Ik zat op de Rehoboth kweekschool en die stelde ons in de gelegenheid een paar abonnementsconcerten bij te wonen. Wat vond ik dat indrukwekkend! Wat zagen de dames er prachtig uit in hun lange jurken>

Met diezelfde kweekschool heb ik ook een paar keer meegedaan met een uitvoering van het schoolkoor o.l.v. Henk Kwakkel. We zongen onder andere : de Schopfung.