Brieven van Belle van Zuylen

Belle van Zuylen werd op 20 oktober 1740 op slot Zuilen geboren. Zij woonde afwisselend op het kasteel en in het huis Kromme Nieuwegracht 3-5 in Utrecht tot zij na haar huwelijk met Charles-Emmanuel de Charrière in 1771 vertrok naar Zwitserland. Belle overleed op 27 december 1805 te Colombier (bij Neuchâtel) in Zwitserland.

Belle van Zuylen schreef gedichten, brieven, romans en toneelstukken, in het Frans zoals in de hogere kringen van die tijd gebruikelijk. Toch betreurden sommige Nederlandse critici dat: de Nederlandse literatuur had iemand als zij goed kunnen gebruiken. Haar eerste publicatie was het verhaal Le Noble (1763). In de jaren die volgden schreef zij een toneelstuk en vele gelegenheidsgedichten die in handschrift circuleerden: haar kennissen schreven ze van elkaar over. In Zwitserland publiceerde zij vanaf 1784 als Isabelle de Charrière. In de kringen rond Rousseau, Mme de Staël en Benjamin Constant speelde ze een duidelijke rol. Franse literatuurhistorici beschouwen haar als één van de belangrijkste romanschrijfsters van de achttiende eeuw. Een belangrijk thema in haar werk is de positie van vrouwen: hun recht op een volwaardige opvoeding, om zelf te beslissen over haar bestemming en, vooral, om zelf te denken.

In Nederland is Belle van Zuylen pas in de laatste decennia in de belangstelling gekomen, vooral dankzij het onderzoek van Simone en Pierre Dubois. Zij organiseerden in 1975 het eerste Belle van Zuylen-congres op slot Zuilen, namen het initiatief voor de publicatie van haar verzamelde werk en publiceerden een biografie: Zonder vaandel (1993).

Bladeren
door de brieven van Belle
Over Belle van ZuylenBrief van Belle aan Count von DönhoffBrief aan een vriendin van Graaf DönhoffDe fabel van de vlinder en de twee spinnenPortrait de Mademoiselle de Zuylen par elle-mêmePortrait de CamilleBrief van Hardenbroek aan Belle

Collectie

Handschriften